T-WO-MEN is de eerste Nekes-film die zoiets als een herkenbaar doorlopend verhaal heeft: de liefde, of de onmogelijkheid van een liefde, tussen twee vrouwen. Qua vorm is het tegelijkertijd zijn rijkste film. Niet alleen omdat de vijf delen op vijf verschillende manieren vorm zijn gegeven, maar omdat alle delen in een finale culmineren waarvan een technisch raffinement en de optische veelzijdigheid in Europa zonder voorbeeld is.
(Rheinische Post, 1972)
De film bestaat uit vijf delen, die zich in ritme en structuur van elkaar ondedrscheiden. In deel I wordt de toeschouwer, om het zo maar te zeggen, op decente wijze in een erotische stemming gebracht: schoenen en benen worden getoond, delen van een gebloemd kledingstuk, twee marmerbleke gezichten. Dit zwevende, glijdende deel, ook wat muziek betreft, wordt gevolgd door een hard, snel schlagerritme met beelden die in tienden van seconden wisselen. Het derde deel werkt met overlappingen (tot in het vijfvoudige). Zoals in de films van zijn echtgenote Dore O. worden door herhalingen (branding, een bepaald straatmotief) associaties opgeroepen: afscheid, scheiding. Het laatste deel vat zowel in beeld als muzikaal de voorgaande motieven samen. Een moeilijk vatbare film, technisch bewonderenswaardig en moedig. Nekes behoort tot de film-underground. De vernieuwingen in stijlmiddelen, dat lijdt geen twijfel, komen uit deze hoek.
(Frankfurter Allgemeine, 1972)
