Met heftig gefluit en boe-geroep werd dit laaste deel van de film ontvangen (op het berlijnse fimfestival). De diskussie die daarop volgde met de maker Fassbinder was typerend voor de zekere mate van bewustzijnsvernauwing die veel van de aanwezigen met elkaar gemeen hadden, door een te sterke fixatie op één bepaalde ideologie. Niemand bleek instaat om enig weerwerk te leveren tegen de zelfverzekerede verdediging van Fassbinder ten aanzien van zijn film. Dit is geen politieke film, aldus Fassbinder, en hij is dus ook niet tegen links gericht. Dit is een film over mensen zoals die in Duitsland leven, anno 1975.
-De Volkskrant 1975
