Met The adjuster heeft Egoyan zijn terrein verlegd van het kleinschalige naar het grootschalige filmmaken, zonder zijn eigenzinnige en specifieke thema’s (voyeurisme, bizarre seksualiteit, de de-personalisatie door de moderne media, de desintegratie van het familieleven in de huidige samenleving) te verliezen. De film is op een imposant widescreen-formaat gedraaid, met een voorname professionele cast en een indrukwekkende art-direction. De beelden zijn gestileerd en het verhaal is complex en neigt naar het absurde. De schrijver van een negatieve recensie in Variety moest toegeven: `The visuals are gorgeous’.Centraal in de film staat de verzekeringsagent (`the adjuster’) Noah Render. Render is vooral voor een aantal van zijn vrouwelijke cliënten bijna een moderne heilige. Hij regelt niet alleen de schade van deze vrouwen die door een brand dakloos zijn geworden, maar draagt zorg voor al hun problemen en verlangens. En ook van zijn eigen familieleven is Render de perfecte manager. Maar in de bizarre wereld van Egoyan kan de perfectie gemakkelijk tot een chaos verworden.De film speelt in `een’ nabije toekomst, die veel lijkt op de huidige tijd, maar binnen haar moderne westerse samenleving een kafkaeske censuur kent. Hera, de vrouw van Render, werkt voor de censuur en heeft de opdracht al te emotionerendescènes uit films te laten verwijderen. Haar zuster Sete voorziet ze in haar behoefte aan porno-video’s. Er zijn, zoals gebruikelijk bij Egoyan, meer verwijzingen naar de media en het filmmaken. Zo wordt het huis van de Renders – een villa op een soort braakland – min of meer geconfisceerd door een semi-filmploeg die het huis in een grotesk seksueel strijdtoneel verandert.
