Identities onderzoekt het belang van stiltes in communicatie; de momenten waarin iemand denkt over zijn formulering. De stilte van het onderwerp dwingt ons ook de maxime ‘stilte = dood’ te herwaarderen. Stilte als een esthetisch imperatief wordt gecontrasteerd met stilte als een sociaal-politiek probleem. Identities gaat uiteindelijk over iemand die zich iemand anders herinnert. Karl Soehnlein (The Advocate) sprak van een ‘riveting, wordless interview with a person with Aids, made up entirely of facial expressions and gestures’.
