Enigszins als in de vroegere films van Derek Jarman, geheel in blauwtinten gefilmd, wordt de kijker aan de hand van een voice-over in een zweverige homo-romantische zeemanswereld geleid. Archiefbeelden, fragmenten uit Jean Genets Chant d’amour en effecten als solarisatie vervolmaken de poëtische film.
