‘De hamer en sikkel waren jarenlang symbolen van mijn land. Mensen herkenden in dit angstaanjagende en sinistere symbool van proletarische arbeid ook de zoveelste variatie op een eeuwig thema: de relatie tussen man en vrouw. De hamer is de vagina, de sikkel de penis. Ik wilde laten zien hoe normale menselijke emoties worden geboren en hoe ze leven en sterven in de abnormale omstandigheden van het Stalinistische regime. Daarom ook verandert dit verhaal, dat begon als politiek avontuur, in een tragische liefdesgeschiedenis.’ Aldus Sergej Livnev. De film vertelt het bizarre verhaal over de geslachtsveranderings-operaties in de jaren dertig, onder het Stalinistische motto: ‘Als het moederland soldaten nodig heeft, maken we soldaten. Als het moeders nodig heeft, maken we moeders.’ Hoewel later de ‘daders’ vervolgd zijn, werden de slachtoffers vergeten. Yevdokia Kuznetsova was een van hen; zij werd Yevdokim Kuznetsov, begon een nieuw leven, trouwde, adopteerde een kind en schopte het zelfs tot lid van de opperste sovjet.
