Een film die zowel in zijn totstandkoming als in zijn onderwerp uitgesproken politiek is. Marin Karmitz baseerde zich op een door een arbeider geschreven script over een staking en bedrijfsbezetting. Hij trok geen acteurs aan, maar maakte de film met ruim honderd arbeidsters in een verlaten fabriek in Elbeuf in Normandië. De arbeidsters leverden vanuit hun ervaringen met werkelijke stakingen bijdragen aan het uiteindelijke scenario en de fabriek werd werkelijk bedrijfsklaar gemaakt. Speelsters en filmcrew vormden een filmcollectief waarin iedereen gelijk werd betaald. In het verhaal gaan de arbeidsters over tot staking als twee van hun woordvoersters, Agnès en Colette, worden ontslagen door hun baas Boursac. Pas na een wekenlange bezetting en de gijzeling van Boursac winnen de opstandige vrouwen hun strijd.
