Generaties lang hebben de voorouders van Puwal, en Puwal zelf, met een veerbootje de inwoners en bezoekers van de stad over de rivier Dihing gevaren. Puwal is nu op oudere leeftijd en cijfert zichzelf liever weg. Hij heeft echter grootse plannen voor zijn zoon, die al in de grote stad woont en werkt. Als Hkuman, Puwals kleinzoon die beide ouders heeft verloren, komt logeren, wordt ook hem duidelijk gemaakt dat een veerpont varen geen toekomst biedt. Puwal blijft zijn werk stug volhouden, om het geld voor Hkumans opleiding op te brengen. Hij ziet de wereld snel en op vele manieren veranderen – met als klap op de vuurpijl het besluit van de regering om in naam van ‘de vooruitgang’ een brug over de rivier te bouwen. Ook de stad blijkt echter weinig perspectieven te bieden. Als Puwal op uitnodiging van zijn zoon met zijn vrouw en kleinzoon in Guwahati aankomt, ontdekt hij al snel dat zijn zoon gedreven wordt door akelig materialistische motieven. De prijs voor het leven in de stad zou wel eens de vernietiging van de tradities en de familie kunnen betekenen. Bij terugkomst thuis is de bouw van de brug al halverwege. Puwal weigert echter een passief slachtoffer te zijn. Een rustige, lyrische film over traditionele waarden in de Indiase samenleving, met veel aandacht voor emoties en menselijke normen en waarden, alsook voor de prachtige omgeving van de Assam-regio.
