Op twaalfjarige leeftijd verloor Yumiko haar grootmoeder. Ze is nu 25 en getrouwd met Ikuo. Toen Ikuo haar leven binnenkwam, werd hij als het ware de reïncarnatie van haar oma – zozeer werd Yumiko gekweld door de herinnering aan de dag waarop zij overleed. Yumiko krijgt een zoon, Yuichi. De dagen trekken rustig voorbij totdat op een dag Ikuo zelfmoord pleegt door zich voor een trein te gooien. Zo verliest Yumiko opnieuw een geliefde. Het enige wat hij achterlaat is zijn fietssleutel. Vijf jaar later hertrouwt Yumiko met Tamio, die in een klein dorpje in Oku-Noto woont. Tamio heeft een achtjarige dochter uit zijn vorige huwelijk, Tomoko; zijn vrouw is overleden. Als de zomer in aantocht is, is Yumiko een stuk rustiger geworden. Zes maanden later keert ze terug naar haar geboorteplaats voor het huwelijk van haar broer. Het verdriet om het verlies van Ikuo neemt wederom bezit van haar. Als een oude vissersvrouw op een winterochtend niet van zee lijkt terug te keren, voelt Yumiko zich schuldig. Tamio vertelt haar later over het prachtige oceaanlicht (Maboroshi) dat mensen de zee inlokt. Filmmaker Kore-Eda heeft in zijn film de levens van de personages willen uitdrukken door middel van subtiele veranderingen in licht en schaduw en door middel van de omgeving: ramen, engawa (Japanse veranda’s), trappen en tunnels. Hij koos voor Chen Ming-chiang als componist, de vaste medewerker van de films van Hou Hsiao-Hsien, die de film van sfeervolle muziek voorzag. Esumi Makiko, die de hoofdrol speelt, is een van Japans topmodellen.
