Niet zomaar een snel en vlot documentair portret, maar een dynamische registratie van het wonderlijke leven achter de schermen van een modekoning, de Newyorker Isaac Mizrahi. Mizrahi wordt op de voet gevolgd vanaf het moment dat hij de kritieken onder ogen krijgt van zijn slecht ontvangen collectie in 1993, tot het moment dat hij een jaar later beter weet te scoren. Mizrahi leidt een leven dat alleen maar valt te vergelijken met dat van popidolen of filmsterren. Omgeven door hielenlikkende bewonderaars, beweegt hij zich in een schijnwereld waarin alles louter om het uiterlijk draait. Mizrahi is een hardwerkende diva die vanaf zijn eerste schetsen tot en met de zenuwslopende, alles bepalende show van de nieuwe collectie op zijn vingers wordt gekeken. Voor zijn nieuwe collectie liet hij zich inspireren door de kleding van de Eskimo’s zoals die te zien is in Flaherty’s klassieker Nanook of the North. Zich bewust van de politieke incorrectheid van bont, werkt hij inventief met felgekleurd nepbont (wat pas laat in de film opvalt omdat hij grotendeels zwart-wit is). Groot is de schrik van Mizrahi als blijkt dat Jean-Paul Gaultier ook een soort eskimo-stijl heeft ontwikkeld die hij een week voor de presentatie van Mizrahi in Parijs showt. De oogverblindende aanwezigheid van topmodellen als Naomi Campbell en Cindy Crawford draagt sterk bij aan de glamour van de film. Aan de stijl van de film is te zien dat Douglas Keeve een achtergrond heeft als modefotograaf. Ook zijn vertrouwdheid met het modemilieu is aan de film af te lezen.
