Kids Return

Masaru en Shinji zijn niet bepaald de modelleerlingen die er alles aan doen om te slagen in de Japanse prestatiemaatschappij. Als ze al op school zijn, besteden ze hun tijd vooral aan het afpersen van medescholieren of aan een even komische als balsturige verstoring van de lessen. Vaker zitten ze echter in het café en voeren ze gesprekken over niets in het bijzonder. Wanneer de stoerste van de twee, Masaru, op een dag in elkaar wordt geslagen, besluit hij zich te bekwamen in de bokssport. Shinji volgt zijn vriend gedwee en blijkt al snel over het noodzakelijke talent te beschikken. Hij kan een professioneel bokser en mogelijk zelfs een kampioen worden. In een door Masaru uitgelokt sparringpartijtje slaat Shinji zijn vriend k.o. De ambitieuze Masaru besluit te stoppen met boksen en maakt een snelle carrière bij de locale yakuza.De mengeling van ironie en melancholie waarmee Kitano het leven van de beide adolescenten bekijkt, doet denken aan zijn eerdere A Scene at the Sea. De dynamiek van de boksschool, ondersteund door de prachtige techno-percussiemuziek van Joe Hishaishi, is de dynamiek van de hoop. Maar geleidelijk wordt de film een schrijnende geschiedenis van gemiste kansen waarin ook het hardnekkig vasthouden aan dromen geen soelaas meer biedt. Tony Rayns: ‘De vraag die ze moeten beantwoorden is niet hoe te sterven maar – veel harder – hoe verder te leven.’