Jang Sun-Woo (1993): ‘Het goeie van Parks roman vond ik dat het over gewone mensen ging uit een gewone buitenwijk, en dat het gebaseerd was op eigen ervaringen en observaties. Woomuk-Baemi, een verre buitenwijk van Seoul, is een overgangsgebied waar de normen en waarden van stad en platteland botsen en integreren.’Jangs eerste onvoorwaardelijke succesfilm is een tragikomedie over een verboden relatie en de genante sociale gevolgen daarvan. De opzichter van een naaiatelier woont samen met een barmeisje en belandt op een avond in bed met een van zijn naaisters, de vrouw van een impotente echtgenoot die haar misbruikt. Hoe moet zo’n affaire verder? In zo’n kleine gemeenschap, die stijf staat van de roddel, is discretie een utopie, en geen van de hoorntjesdragende echtgenoten geeft zich zonder slag of stoot gewonnen. Jang slaagt erin de onderliggende seksuele, emotionele en economische dynamiek te verankeren in een warm, humoristisch engagement met de personages en hun basale menselijke behoeften. Tony Rayns
