Jenny, een blanke jongedame van midden twintig, is een schoolverlaatster wier dagelijkse bestaan er niet bepaald rooskleurig uitziet. Ze begeeft zich lusteloos op de arbeidsmarkt in een economisch slechte tijd. Voor elk sollicitatiegesprek vindt ze een nieuw personage uit, maar het mag allemaal niet baten. Ze probeert aan de vicieuze cirkel van sleur en neerslachtigheid te ontsnappen door zichzelf in een verwarrende kluwen van seks en onbeantwoorde liefde te storten. Jennie is geobsedeerd door June, haar lesbische zwarte buurmeisje, en gebruikt deze nieuwe impuls als tegengif voor haar huwelijk met de conventionele, paternalistische maar goedwillende echtgenoot Will.Reichmans zelfverzekerde regie en montage evoceren het levensritme in een afgelegen plek op het platteland van Amerika. De twee dames zijn genuanceerd en stoer neergezet, en er is veel aandacht besteed aan de details van alledag. De titel verwijst naar de problemen van de arbeidersklasse in de kleine dorpen waar de houtverwerkingsmolens niet meer lopen en de winkelpromenades verlaten zijn, maar betekent nog meer. Rachel Reichman: ‘Liefde is werk, werk is werk, een huwelijk is werk.’
