Twee broers in New York, Julian en Paul, hebben een flinke hoeveelheid geld geërfd dat ze in even grote hoeveelheden weer uitgeven. In hun appartement wonen en leven ze, als een moderne uitvoering van Truffauts Jules en Jim, met een schattige Deense blondine die illegaal in de Verenigde Staten verblijft. Deze Nikki beschikt over de gave in de straten van New York de koeien in Denemarken te kunnen horen loeien. Het trio doet even halfslachtige als tot mislukken gedoemde pogingen om hun werk, waarvoor ze niet geschikt zijn, vol te houden. Verder leven ze er lustig op los, totdat de bodem van de geërfde schatkist in het vizier komt. Dan pakken zich donderwolken boven het trio samen. Ze beginnen bij elkaar karakterfoutjes te ontdekken: de goklust van Julian, de besluiteloosheid van Paul en de afhankelijkheid van Nikki. Als Nikki een jongen ontmoet die belangstelling voor haar toont, komt er een jeugdtrauma omhoog. Dan blijkt ook dat het voormalige ‘leven in het paradijs’ van het trio eerder een weigering is om volwassen te worden.Murmann lijkt niet de bedoeling te hebben hemelschokkende dingen te beweren over het leven in het ondermaanse. 15 Months in May dankt zijn charme vooral aan de mise-en-scène, de spontaniteit van de acteurs en aan het ontbreken van pretenties.
