Barracuda

Een verwarrend en sadistisch Kammerspiel van de jonge regisseur en componist Philippe Haim, die niet alleen het bewust kitscherige privé-universum van zijn hoofdpersoon ontwierp, maar ook de bijpassende ironische score.De film draait om een duel op leven en dood tussen twee mannen. Clement (een fantastische rol van Jean Rochefort) is een oudere man die volledig in een waanwereld leeft. Luc (Guillaume Canet), een jonge striptekenaar, is de nieuwe buurman van Clement. Clement nodigt Luc uit voor een kennismakingsetentje, maar Luc vergeet de afspraak. Dat had hij beter niet kunnen doen. Clement lijkt een ongevaarlijke gek die denkt te kunnen communiceren met zijn idool Fred Astaire en die een plastic etalagepop beschouwt als zijn levende vrouw Violette, maar al snel blijkt dat hij bepaald niet onschuldig is. Hij lokt Luc zijn merkwaardige appartement binnen dat geheel in de stijl van de music-hall is ingericht, als een tempel voor Astaire. Vervolgens ketent hij hem vast in de badkamer en sluit hem daarna op in een speciaal gemaakte raamloze kamer, een soort graftombe van een pharao. Luc blijkt binnen dit wrede kat- en muisspel een geduchte tegenstander. Hij leeft zich in de vreemde visioenen van Clement in en dringt steeds dieper diens psychotische wereld binnen, met als uiteindelijke doel de rollen te kunnen omdraaien. Maar voor het zover is, is Luc al een jaar verdwenen. De media behandelen zijn verdwijnen als een vermissingszaak à la Dutroux. En dat is niet ver bezijden de waarheid. (GjZ)