My Son the Fanatic

Er bestaat een ongeschreven wet, ook in film, dat jongeren rebelleren en progressief zijn, terwijl ouderen zich steeds verder terugtrekken op hun traditionele stellingen. In My Son the Fanatic, naar een scenario van Hanif Kureishi (in de jaren tachtig beroemd geworden met zijn scripts voor Stephen Frears’ My Beautiful Laundrette en Sammie and Rosie Get Laid), zijn de rollen omgedraaid. Hoofdpersoon Parvez is een Pakistaans-Londense taxichauffeur wiens zoon zich vreemd begint te gedragen. Hij dumpt zijn blanke verloofde – dochter van de locale politie-inspecteur – en verkoopt zijn bezittingen. Aanvankelijk denkt Parvez dat er drugs in het spel zijn, maar dan blijkt dat zijn zoon een fanatieke fundamentalistische moslim is geworden. Parvez’ vrouw lijkt haar zoon te steunen en verafschuwt de wereld waarin Parvez zijn brood verdient. Parvez raakt vervreemd van zijn familie en wordt verliefd op het hoertje Bettina – een niet ongevaarlijke situatie voor iemand die middenin de Pakistaanse gemeenschap leeft en daar voor een groot deel van afhankelijk is. Dan verschijnt ook nog de Duitse toerist Schitz (Stellan Skarsgård) ten tonele – een vertegenwoordiger van het westers hedonisme in zijn extreemste vorm – die zo zijn eigen plannen met Bettina heeft. Zo komt het boven de Aziatische keukentafel tot een botsing tussen het islamitisch fundamentalisme en het westers hedonisme in een film die, ondanks de complexe problematiek, ook een romantische inslag heeft.