Het is zomer in San Lorenzo in Patagonië. Mario, een jonge ingenieur uit de grote stad, arriveert tegelijk met een vlucht flamingo’s in dit dorpje nabij het einde van de wereld. Het is zijn eerste bezoek aan deze verzameling afgebladderde huizen en keienweggetjes. Voor de plaatselijke bevolking is de komst van Mario min of meer de gebeurtenis van het jaar. In opdracht van de overheid is hij op zoek naar een route over land voor het vervoer van plezierjachten van San Lorenzo naar een binnenmeer. Het project lijkt een forse economische impuls en een doorbreking van de dagelijkse monotonie. Na het enthousiaste welkom bekoelt de hartelijkheid van de bevolking wanneer Mario een Indiase vrouw helpt in haar speurtocht naar haar verdwenen vader. De meest invloedrijke dorpsbewoners hinderen zijn onderzoek en Mario begint te geloven dat er moord met voorbedachte rade in het spel is.Regisseur Ciro Cappellari draaide zijn Sin querer in het plaatsje Jacobacci, ongeveer 1500 kilometer ten zuidwesten van Buenos Aires. In dit plaatsje, waar hij ook zijn jeugd doorbracht, kon hij rekenen op de uitbundige medewerking van de lokale bevolking. In Cappellari’s film groeide Jacobacci (ooit al beschreven door Paul Theroux en Bruce Chatwin) in al zijn ruigheid uit tot een mysterie dat herinnert aan Bogdanovich’ The Last Picture Show.
