Amos Gitaï maakte in 1981 een bijzondere documentaire die hij eenvoudigweg House noemde. Het was een van zijn films waarin hij de leefsituatie van Palestijnen in Israel onderzocht en waarin hij zonder te preken en met grote compassie hun omstandigheden blootlegde. House draaide om een huis in Jeruzalem dat de Arabische eigenaren werd afgenomen – ‘ontheemd in je eigen stad’ – en in joods-Israëlische handen kwam.In A House in Jerusalem begint Gitaï zijn speurtocht met een terugkeer naar die eerdere film, dat huis en de oorspronkelijke bewoners. Dan loopt hij de straat op – de Dor Dor Vedorshav-straat in Oost-Jeruzalem – om de tegenwoordige bewoners van deze welvarende buurt te interviewen, vervolgens de Arabische familie die er vroeger woonde, een archeoloog en nog een aantal anderen, en verweeft deze interviews met zorgvuldig gechoreografeerde beelden van de straat.In een stijl die karakteristiek is voor zijn beste documentaires, biedt Gitaï een soort filmische archeologie, die het heden en verleden van een plek blootlegt. Zo creëert hij in A House in Jerusalem een intelligent en inzichtelijk portret van niet alleen een straat, maar ook van een stad en een land. Het is een ingehouden en beheerste film die afwisselt tussen verrassende ontroering, tragiek en onderhuidse woede; een film over de politiek van eigendom en geografie.
