Okinawa, 30 December 1997. Aragaki, de melancholieke organisator van een vreemde reis, wacht op de laatste passagier. De bus staat klaar om te vertrekken. De inzittenden zijn een twaalftal mensen die besloten hebben een eind aan hun leven te maken. Ze hebben allen schulden of andersoortige schijnbaar onoplosbare problemen. Door hun collectieve zelfmoord op een ongeluk te laten lijken, proberen ze er ten minste voor te zorgen dat hun nabestaanden kunnen profiteren van hun levensverzekering. Op het laatste moment duikt de jonge, vitale Mitsuki op. Zij kwam aan een kaartje voor de bus via haar oom. Ze is geen onderdeel van het plan en heeft geen idee wat haar te wachten staat. Mitsuki is het zandkorreltje dat tussen de radertjes van de meedogenloze moordmachine dreigt te komen. Haar resten slechts drie dagen om nieuwe levensvreugde bij haar wanhopige medepassagiers op te wekken. Maar Aragaki heeft besloten tot het bittere einde door te gaan…Ikinai, geproduceerd door de maatschappij van Kitano Takeshi, is een nuchtere schets van de alledaagse wanhoop van het hedendaagse Japan: financiële problemen, echtscheidingen, seksuele remmingen en terminale eenzaamheid.’Kitano zonder wapens.’ (Variety). ‘Een bedachtzame, complexe verkenning van menselijk verdriet en verlossing, verteld met tedere humor en oprechte liefde voor de trieste personages.’ (Noah Cowan, filmfestival Toronto)
