De onafhankelijkheid, direct gevolgd door een burgeroorlog en een strijd om en rond Abchazië en Ossetië, heeft in de Georgische cinema een zware crisis teweeggebracht. Op de puinhopen van wat ooit de roemruchte filmstudio’s waren, dient zich nu echter een nieuwe generatie filmmakers aan. In vergelijking met de oudere generatie (Iosseliani, Shengelaya, Aboeladze etc.) is de toon van de nieuwe films realistischer. Een sterk voorbeeld is het dramatische Lake, het speelfilmdebuut van de jonge Kakha Kikabidze. De inspiratie voor deze film, een psychologische studie over een tiran en een slaaf, was een verhaal van Henry Mann, ‘Abdication’.Als jonge tiener is Zura getuige van de brute moordaanslag op zijn vader. Aan de rand van een meer moet hij toezien hoe een menigte mannen zijn vader in het water smijt. ‘Naar de bodem met hem, naar de vissen’, wordt er geschreeuwd. Zura verhuist met zijn moeder naar een stad ver van de plaats van het misdrijf, maar de dood van zijn vader is het begin van Zura’s eigen verhaal. In de nieuwe stad onderwerpt hij al zijn klasgenoten aan zijn wil. Hij overtuigt ze allemaal van hun schuld en geeft zijn ‘slaven’ allerlei straftaken. Maar wanneer Zura alleen is, wordt hij overvallen door eenzaamheid. Daarop besluit hij dat hij zelf slaaf wil zijn en zodoende niet langer eenzaam. Hij benoemt Fatty, de zwakste en dikste, tot de nieuwe leider. Voortaan zal Zura doen wat Fatty hem opdraagt…
