‘Het verhaal over twee verschoppelingen is zo oud als het Italiaanse neo-realisme. De veertienjarige Siddharta woont in Rome met zijn moeder Silvia, die werkloos en verslaafd aan drugs is. Ze heeft nog een kind, de vijfjarige Domittila, bij een andere man. Wanneer Domittila bij haar komt wonen, rust de zorg voor het meisje helemaal op de tengere schouders van Siddharta. Een zware taak: te meer daar Domittila door een injectienaald met een ernstige ziekte wordt besmet.Regisseuse Archibugi wordt in haar vertelling over een modern gebroken gezin geen moment sentimenteel. Daarvoor zijn haar jonge hoofdfiguren naast sympathiek, te nuchter en gewoon. Ook de balans tussen humor en tragiek en het uitgekiende gebruik van popmuziek en computergames maken van L’albero delle pere een aangenaam nuchter melodrama, dat door een quasi fantastisch happy end zelfs de allure van een Italiaanse feel good movie krijgt.’ (Hans Kroon, Trouw)
