‘Peter Mullan heeft in Cannes dan wel de acteursprijs gekregen voor zijn imponerende rol in My Name is Joe (van Ken Loach, zie aldaar), maar eigenlijk wilde hij al sinds zijn negentiende jaar zelf films maken. Acteur worden was maar een tweede keus, toen hij niet werd toegelaten tot de filmacademie. Vóór My Name is Joe was Mullan onder meer te zien in Riff-Raff, Braveheart en Trainspotting. Met Orphans debuteert Mullan alsnog als regisseur. Hij is een Schot en de film gaat over Schotten, vooral over de vier uit de titel die achterblijven na moeders dood. Schotland, dat zijn de Hooglanden, whisky, Glasgow Rangers-Celtic, de kilt, de doedelzak. Maar als je de film van Mullan ziet, dan blijkt Schotland vooral een zelfs voor Simon Field onverstaanbaar taaltje en een stel verknipte mensen die elkaar de hersens inslaan en er een zootje van maken. Weirdos in een verbijsterende stamppotfilm.’ Peter van Bueren, de Volkskrant.
