Twintig jaar na de cultfilm Radio On keert cineast Petit als video-essayist terug naar zijn eigen werk. Hij kijkt niet nostalgisch terug op een succesvolle film, maar ziet zijn film als een document van een verdwenen tijd. Hij filmde bepaalde locaties opnieuw en staat stil bij de veranderingen. Met behulp van digitale technieken maakt hij een poëtische analyse van een sterk veranderd landschap als uitdrukking van een andere tijd.
