De cult-klassieker Touch of Evil is een van de hoogtepunten in Welles’ oeuvre. Orson Welles was oorspronkelijk slechts als scenarist en acteur bij de film betrokkken, maar hoofdrolspeler Charlton Heston stelde hem voor als regisseur. De film werd echter, zoals dat zo vaak gebeurde, afgemonteerd zonder Welles’ toestemming. Op basis van een 58 pagina’s tellend gedetailleerd memo van Welles aan het studiohoofd van Universal, Ed Muhl, werd vorig jaar de in 1958 uitgebrachte versie gehermonteerd door een team dat bestond uit o.a. Jonathan Rosenbaum, printrestaurateur Bob O’Neil, editor Walter Murch en producent Rick Schmidlin. De veranderingen betreffen onder meer het verwijderen van de credits van het legendarische en technisch spectaculaire drie minuten durende openingsshot. De nieuwe versie van de film duurt een kwartier langer. Touch of Evil, destijds nauwelijks gewaardeerd, geldt tegenwoordig als dé klassieke B-film. (Hij staat bovendien in de toptien van festivaldirecteur Simon Field).In deze film over seksuele ambivalentie, drugs, racisme en corruptie in een stadje aan de Amerikaans-Mexicaanse grens steelt Welles zelf de show als de ongezond ogende en corrupte redneck-detective Hank Quinlan, die plaatselijk veel aanzien geniet. Verder mag de ingenieuze cameravoering niet onvermeld blijven, evenals de eigenwijze casting (o.a. een buitengewone rol van Marlene Dietrich), de ongekende art-direction en de superieure montage.
