Dogma

Dogma handelt over niets minder dan het Lot van het menselijk bestaan. De film is een soort religieuze roadmovie, die door zijn aardse, onorthodoxe benadering – gelardeerd met de vertrouwd spitse en rappe dialogen waarop Smith het patent heeft – binnen katholieke kringen niet overal geapprecieerd zal worden. Bartleby en Loki zijn twee engelen die eeuwen geleden wegens wangedrag het paradijs zijn uitgeschopt en verbannen naar Wisconsin. De enige manier om naar de hemel terug te keren is via de kerk van New Jersey, die sinds de Catholicism Now!-campagne de dogma’s wat ruimer interpreteert. Bethany, medewerkster van een abortuskliniek en een verre nazaat van Jezus Christus, kan deze plannen echter dwarsbomen. Zij wordt bijgestaan door een aantal profeten in de gedaante van twee puberale skaters, de dertiende apostel Rufus en een strippende muze. Dit merkwaardige gezelschap is net als Bartleby en Loki op weg naar New Jersey, waar in de portalen van de kerk de beslissende en bloedige confrontatie plaatsvindt. Dogma is een enerverende mengeling van comedy, actie en splatter in een film die blasfemisch genoemd kan worden, maar in feite uitgaat van een sterke notie van een goddelijke macht. Het is ook niet zozeer God die wordt aangevallen (zij krijgt aan het einde de gestalte van een lieftallige fee, in een bijzondere rol van Alanis Morissette), maar de georganiseerde religie en haar dogma’s.