The Longest Summer

The Longest Summer is minstens zo onconventioneel als Fruit Chans debuutfilm Made in Hong-Kong. Chan gebruikte bij de opnames voor zijn film documentaire methoden, die het drama op een pijnlijk geloofwaardig niveau brengen. De toeschouwer ervaart door Chans beelden het rusteloze gevoel dat in Hongkong heerste in de laatste dagen voor de machtsoverdracht aan den lijve. Toen in 1998 in Hongkong de rode vlag van de Volksrepubliek China werd gehesen, verloren veel Chinese soldaten hun baan bij het Britse leger. De mannen, meestal van middelbare leeftijd, waren te oud om in het snelle en door geld geregeerde Hongkong aan een nieuwe carrière te beginnen. Ze stonden op straat zonder enig vooruitzicht en zonder het privilege om naar Engeland te verhuizen, zoals veel Britten in hun positie. Er was geen enkel perspectief meer. ‘Het ideaal van vroeger is niet meer dat van morgen,’ zo verwoordt Ga Yin (debuutrol van danser Tony Ho) het in The Longest Summer. Ga Yin voelt zich na een comfortabel leventje bij het leger als een verloren kind, op zoek naar een nieuwe identiteit. Zijn jongere broer Ga Suen belichaamt wel de nieuwe Hongkong-generatie vol ondernemersgeest, maar om zijn doel – veel geld verdienen – zo snel mogelijk te bereiken, kiest hij het verkeerde pad. Met zijn vrienden beraamt hij een bankoverval. Ga Yin sluit zich bij gebrek aan beter bij de bende van zijn broer aan. De overval zelf gaat helemaal mis, al eindigen ze uiteindelijk wel met een buit. Een weg terug is er dan niet meer.