Een vroege en nog steeds weinig bekende film van de grote Ingmar Bergman, waarin al een typisch Bergman-gegeven wordt uitgewerkt: een man worstelt met morele vragen, maar volgt toch zijn lichamelijke drijfveren. Het verhaal speelt zich af in een grauwe havenwijk. De havenarbeider Gösta krijgt een relatie met de jonge vrouw Berit (Nine-Christine Jönsson), die depressief en suicidaal is. Omdat ze niet meer bij haar moeder kon wonen heeft ze tijden in een inrichting gezeten. Ook zou ze een verleden in de prostitutie hebben. Gösta is een man met een zeer traditionele opvoeding en een starre moraal. Hij heeft er grote moeite mee om Berits achtergrond te accepteren. De film eindigt met een ‘happy end’, maar in de toon laat Bergman al doorschemeren dat de toekomst niet onproblematisch zal zijn. (GjZ)
