On the Old Roman Road

Levon is een schrijver van Armeense afkomst die in Rotterdam woont. Hij denkt terug aan zijn leven in zijn geboorteland. Aan zijn zwager Manuk die dode Turken berooft, aan een geniale Koerdische muzikant, een slager met een rode baard (van de henna of van het bloed), een meisje van zeventien met een kastanjeachtige huidskleur, een concubine en een Turkse Apollo met acht vrouwen die zichzelf graag begraaft in warme as. Verder bevolken prachtige raspaarden, zwerfhonden, kamelendrijvers, soldaten en Turkse politieagenten zijn herinneringen. De beelden van On the Old Roman Road zijn gevat in poëtische, bijna surrealistische taferelen van magische liefdes en politieke wreedheden. Daartegenover staat de realiteit in Rotterdam: een modern misdaadverhaal met Armeense terroristen en een Koerdische tragedie.Don Askarian: ‘Om een meer realistische en hedendaagse harmonie in de dramatische balans van de film te krijgen, had ik het verhaal nodig over een oude rijke Armenier, die vreemde recepties en avantgardistische muziekavondjes organiseert. (…) Ook de Koerdische kwestie moest in de film naar voren komen. Al die pijn, al die onrechtvaardigheid jegens de Koerden! De onverschilligheid en complexiteit van de politiek! Het gezicht van Öcalan, gedrogeerd door medicijnen, staat in mijn geheugen gegrift.’