Parallel Worlds

De jonge Tsjechische regisseur Václav is een groot bewonderaar van de hedendaagse Franse cinema. Vooral in het ritme en de cameravoering van Parallel Worlds komt deze inspiratiebron tot uiting. Het langzame tempo versterkt het gevoel van uitzichtloosheid dat leeft bij de twee hoofdpersonen en hun omgeving dertigers in een existentiële crisis.Hij is de 35 voorbij, zij is 28 en ze zijn al aardig lang samen. Hij, architect Krystof (Karel Roden, die op het festival ook in Jan Nemecs Late Night Talks with Mother te zien is), is gefrustreerd in zijn werk. Hij moet te vaak werken met buitenlandse cliënten met een slechte smaak. Zij, vertaalster Tereza, is onzeker en vraagt veel aandacht en bevestiging. De communicatie tussen de twee verloopt steeds slechter en Krystof heeft op een gegeven moment zelfs een affaire met een ander.Het verhaal richt zich voornamelijk op de gevoelswereld van Tereza, die steeds verder in de put raakt en maar niet opschiet met de roman die ze moet vertalen. Meer en meer leven Tereza en Krystof langs elkaar heen, in parallelle werelden.Net als Václavs fictiedebuut Marian (voor die tijd maakte hij documentaires) is Parallel Worlds gemaakt met een scherp oog voor de realiteit van alledag. Het Praag van Václav is grauw en troosteloos, de gemoedstoestand van zijn generatie is herkenbaar.