Dolls

Deze bijzondere nieuwe film van Kitano begint in het traditionale bunraku poppentheater: de jouri-zanger en zijn shamisen-begeleider voeren de liefdestragedie van Chubei op, terwijl op het toneel hetzelfde verhaal door grote poppen wordt uitgebeeld. De film zelf switcht heen en weer tussen nog drie andere liefdestragedies die zich afspelen in een licht gestileerde versie van het hedendaagse Japan. In een hommage aan Chikamatsu, de grootste dramaturg van het poppentheater, creëert Kitano een exact omgekeerde versie van het bunraku: een verzameling menselijke emotionele catastrofes, gezien door de ogen van een pop.
Nadat Matsumoto zijn vriendin Sawako de bons heeft gegeven ten gunste van zijn carrière, zwerven hij en Sawako door Japan, verfoeid en beschimpt, voor altijd aan elkaar verbonden door een rood zijden touw. De gewezen ster Haruna verbergt zich voor de wereld na een ongeluk dat haar verminkte, maar haar grootste fan bedenkt een (afschuwelijke) manier om haar te ontmoeten. En yakuzabaas Hiro herinnert zich op zijn sterfbed de trouwe vriendin die hij dertig jaar geleden verliet – en ontdekt dat zij nog steeds op hem wacht. De verhalen beslaan de vier seizoenen en een groot deel van Japan. De toon is karakteristiek voor Kitano, maar de structuur en het avontuurlijke primaire kleurenschema zijn nieuw (kostuums: Yohji Yamamoto). Tony Rayns