La trilogie III: Après la vie

Agnès is al jaren verslaafd aan morfine. Pascal, haar man en politieagent, kan via een connectie in het criminele circuit, de dealer Jaquillat, aan morfine komen. Dankzij Pascal kan Agnès nog een redelijk normaal leven leiden en werken als lerares. Voor zijn werk schaduwt Pascal de man van Cécile, een collega van Agnès. Ook is er een beruchte activist ontsnapt, Bruno Le Roux, die zich ergens in Grenoble schuilhoudt. Pascal probeert hem te pakken, maar ook Jaquillat is naar Le Roux op zoek. Jaquillat chanteert Pascal: Pascal moet Le Roux vermoorden, anders krijgt hij geen morfine meer.
Dit derde deel van de trilogie is het meest intieme: een melodrama met veel close-ups, alsof de wereld buiten Pascal en Agnès er niet toe doet. Doordat enkele sleutelscènes ook in de andere films terugkomen – scènes die vanuit verschillende standpunten en in verschillende stijlen gefilmd zijn – ontstaat een veel genuanceerder beeld van de acties en motieven van de personages.
Belvaux’ originele project vergde jaren van voorbereiding en de opnames (de drie films werden tegelijkertijd gedraaid) duurden bijna een half jaar. Belvaux omschrijft de films als ‘een poging om de complexiteit van het leven te laten zien, zonder het eenvoudige plezier van cinema te verliezen’. Die poging is zeker geslaagd. Elke film is een genot om te zien, vakkundig gemaakt en werpt bovendien op speelse wijze vragen op over filmmaken.