Bright Leaves

Ross McElwee heeft in de loop der jaren een heel eigen en persoonlijke stijl van documentair filmmaken ontwikkeld en daar is deze film een meesterlijk voorbeeld van. Persoonlijk moet bij McElwee letterlijk worden genomen. Vaak, ook in deze film, speelt zijn eigen familiegeschiedenis een belangrijke rol, zonder dat meer algemene betekenissen uit het oog worden verloren. McElwee vermengt de intimiteit van home-movies, het prikkelende van sociale satire en het beschouwende van historische essayistiek. McElwee trekt andermaal naar het zuiden (daar waar hij zijn bekendste film Sherman’s March draaide) voor een film die begint als een onderzoek naar zijn genealogie. Op bezoek bij een neef, een gepassioneerde filmverzamelaar, ziet hij de film Bright Leaves, een klassiek melodrama uit 1950 met Gary Cooper van Michael Curtiz, over een grote tabaksindustrieel die op lage wijze door zijn concurrentie kapot werd gemaakt. De McElwee’s geloven dat de gevallen tabaksgigant in de film hun overgrootvader is. De filmer gaat vervolgens op onderzoek uit om de familielegende te bewijzen. Harde bewijzen vindt hij niet (eerder die van het tegendeel), maar al zoekende maakt hij een mild spottende film over het huidige Amerika, zijn boosaardige tabaksindustrie, de gevaren van het roken voor de persoonlijke gezondheid en nog een paar andere dingen die hij op zijn weg vindt. (GjZ)