Illumination

Ildutt, de hoofdpersoon van Illumination, is een antiheld. Hij heeft moeite om te functioneren in de huidige maatschappij en balanceert op het randje van de psychose. Een ontregelende, aangrijpende film over de grens tussen ‘normaal’ zijn en lichte gekte die nog lang na afloop op het netvlies zal blijven, mede dankzij het sterke, hypnotiserende spel van de nog onbekende (maar daar zal snel verandering in komen) Clet Beyer en zijn ijsblauwe ogen. Vanaf het moment dat Ildutt, een jonge Bretonse visser, in de ogen kijkt van Christina, de verpleegster van zijn grootmoeder, weet hij het zeker: voor deze vrouw heeft hij alles over. Hij is nog herstellende van een inzinking van enkele maanden geleden. Toen kon hij een visexpeditie in Schotland niet meer aan en vluchtte hij de Schotse hooglanden in. Maar nu is hij terug in Bretagne en bereid om te vechten voor een relatie met Christina. Hij gaat naar zijn psychiater en neemt weer de moeite om er verzorgd uit te zien. Maar ook staat hij open voor de adviezen van een sekteleider, met alle risico’s van dien. Pascale Breton geeft in haar eerste speelfilm veel ruimte aan de omgeving waarin Ildutt geworteld is. De adembenemende beelden van het licht op de zee en de kust bij dageraad doen soms surreëel aan. Het landschap en de zee zijn net zo woest, schuw en ongrijpbaar als Ildutt zelf. (SdH)