Sideways

Sideways werd eind vorig jaar door Amerikaanse critici met prijzen overladen, en de redenen daarvoor liggen voor de hand. Paynes vierde speelfilm, de eerste die niet in zijn thuisland Nebraska speelt, is grappig en wrang, licht absurd en melancholiek tegelijk. Paul Giamatti, die vorig jaar schitterde in American Splendor, steelt ook hier weer de show, nu met zijn rol van de gescheiden, depressieve leraar Miles, would-be romancier en in zijn vrije tijd wijnkenner. Hij heeft van die dagen dat hij het niet laat bij proeven alleen… Miles gaat een week met zijn oude studievriend Jack op stap naar de Californische wijnstreek. Miles hoopt wat te golfen en veel wijn te drinken, maar Jack (een televisieacteur met vierkante kaken) wil in de week voor zijn huwelijk vooral seks met andere vrouwen. Het wordt een week vol avonturen, die grotendeels draaien om de romantische verwikkelingen met Stephanie (Sandra Oh) en Maya (Virginia Madsen), beide werkzaam in de bediening. Oog in oog met deze charmante vrouwen maken beide veertigers op geheel eigen, tegengestelde wijze een zooitje van hun midlifecrisis. Sideways is binnen de hedendaagse Amerikaanse cinema een unieke film, waarvan de kwaliteiten pas opvallen wanneer men bedenkt hoe vanzelfsprekend die zijn: een film met een groot hart en scherp oog voor de menselijke – mannelijke – tekortkomingen, goed geschreven, uitstekend geacteerd, over gewone mensen – met al hun prettige en vooral ook vervelende karaktertrekken. (GT)