The Year of Living Vicariously

Vlak na elkaar maakte Amir Muhammad twee zeer verschillende films die ieder op een totaal andere manier een portret van een stad te zien geven. In The Year of Living Vicariously, de meest realistische van de twee films, vlecht hij losjes twee documentaire-genres in elkaar: dat van de making-off en dat van de politieke reportage. De opnamen werden grotendeels gemaakt op de set van de nieuwe, groots opgezette, film van Riri Riza over de politieke beroeringen in de jaren zestig in Indonesië. Muhammad verzamelt prachtig materiaal (dat door het gebruik van twee beelden naast elkaar goed tot zijn recht komt), maar lijkt maar zijdelinks in de film in wording geïnteresseerd. De opnamen speelden in de tijd dat de Indonesiërs voor het eerst direct een president konden kiezen en het is de politiek van het huidige Indonesië dat de tongen pas echt los maakt. Het resultaat is een slimme, opmerkelijke en onderhoudende politieke documentaire. Een van de besten in zijn soort. (GjZ)