Interkosmos

Jim Finn heeft de afgelopen jaren naam gemaakt als kortefilmmaker door zijn grote gevoel voor ironie en zijn vermogen uit propaganda, nieuws en andere historische beelden iets nieuws te scheppen. En eveneens door zijn gortdroge gevoel voor humor. Twee jaar geleden kreeg hij een beurs voor een korte musicalfilm over een geheim ruimtevaartproject uit het begin van de jaren zeventig dat draait rond de poging van de Oostduitse ruimtevaarders en hun bondgenoten om op de manen van Jupiter en Saturnus socialistische kolonieën te vestigen. Naarmate Finn vorderde met de bouw van zijn modellen en de draaiperiode naderde, begon zijn project steeds verder uit te dijen. Omdat hij het niet langer in zijn eentje kon klaren, kreeg hij hulp uit allerlei hoeken. Het resultaat is zijn eerste lange film, vol complottheorieën, Guinese biggetjes en schitterende miniatuursets, uniek beeld- en vooral ook uniek geluidsmateriaal: hip gechoreografeerde musicalnummers waaraan je kunt zien dat de makers zich door het complete oeuvre van Busby Berkeley hebben heengewerkt, met retro seventies muziek, waarbij het moeilijk is om in je stoel te blijven zitten. Rustpunten zijn er in bijna abstracte scènes over de eindeloosheid en banaliteit van Duitstalige ruimtereizen. (GT)