Passato presente, angeli laici cadono

Een film over verschillende vormen van migratie: die van plaats, tijd, lichaam en identiteit. Een urgente, actuele film die verhaalt over heden en verleden, arbeid, de maatschappij, relaties en gezinsverbanden. De maker heeft hedendaagse beelden vermengd met fragmenten uit een eerdere film, waarin onder andere zijn huwelijksrelatie, kinderen, vrienden en reizen onder de loep werden genomen. De film wil een brug tussen verleden en heden zijn, tussen Noord en Zuid. In het heden vertelt de Nigeriaanse Giulia over haar nare ervaringen als zwarte vrouw in Italië, praten voormalige werknemers van de Fiat-fabriek over werk en werkloosheid en komen kunstenaars en muzikanten aan het woord. Zouden alle verhalen uit heden en verleden kunnen versmelten tot een enkel verhaal, dat van ons heden? De Bernardi: ‘Ik heb mijn underground-film Il rapporto coniugal parentale (1971-1975) nieuw leven ingeblazen door hem te laten communiceren met mijn cinema van het heden, ofwel: passato-presente (verleden-heden), een niet bestaande werkwoordsvorm. Passato presente/Angeli laici cadono (‘leken-engelen vallen’) is een poging tot een cinema in de eerste persoon, een poging tot een film van het onmogelijke. Als regisseur heb ik misschien geen verleden, misschien ben ik alleen voltooid-heden. De tijd van het leven kan eindeloos vervoegd worden, al naar gelang je eigen wensen. Ik ga van de ene zone naar de andere, ik wil graag de verbinding tussen beide zijn, maar ik ben het niet.’ (EH)