Un matin bonne heure

Un matin bonne heure is een ontroerende aanklacht en een niet-mythologiserende, nuchtere en atmosferische vertelling, gebaseerd op een ware geschiedenis. De overtuigende toon van de film heeft wellicht te maken met de achtergrond van regisseur Fofana, die eerder documentaires maakte over aids in Afrika en over een ter dood veroordeeld bendelid. Fofana: ‘Yaguine en Fodé willen studeren, ellende bestrijden, het noodlot ontkennen. Ze zijn omringd door symbolen van Westerse rijkdom en macht, zonder zich ermee te kunnen identificeren. Vanuit hun jeugdige inzet om een arm land te veranderen, en een betere wereld te maken, komen ze tot het plotselinge inzicht dat hun situatie eigenlijk hopeloos is.’ Conakry, Guinee: de schoolvakantie staat voor de deur, en de vrienden Yaguine Koita en Fodé Tounkara verlangen niet naar de drie maanden regenseizoen die ze werkeloos moeten doorbrengen. Ze besluiten werk te gaan zoeken, ook om hun arme ouders te helpen. Ondanks hun inventiviteit en wil lukt het hen niet werk te vinden. Teleurgesteld besluiten ze naar Europa te reizen, verstopt in het landingsgestel van een vliegtuig. Het staatsbezoek van de Franse president aan Guinee sterkt hen in hun besluit. Ze schrijven een brief aan de leiders van de Europese Unie, voor het geval de reis hen fataal wordt: ‘En vergeet niet dat het aan u is dat wij ons beklag moeten doen over de zwakheid van onze kracht in Afrika.’ (SdH)

• 

• 

• 

•