An Open Letter to Kodak
Geachte Kodak,
Ik mis 7263. Ik mis 7278, 7240, 4-X en Kodachrome. Mijn vrienden missen nog ander filmmateriaal van u, maar ik heb geen ruimte om die hele lijst hier te op te sommen. Ik ben geen purist, het is niet zo dat ik vurig geloof in de verhevenheid van het 16mm-beeld of zo. Ik film op verschillende formaten, gebruik ze door elkaar, film en video, nieuwe en oude film, krabbel op de filmstroken, enzovoort. Daar hou ik gewoon van.
Kodak, ik moet zeggen: uw website klinkt een beetje defensief. U zegt: ‘16 is niet dood,’ en u gebruikt daarbij de wanhopig klinkende kreet ‘de super16-renaissance’ met getuigenissen van mensen die nog op 16 werken, sinds ze ‘afstand hebben genomen van HD’. Dat hoeft u helemaal niet te doen. Als u nu gewoon naar Rotterdam zou komen en dit programma zou bekijken, dan zou u zien dat er nog genoeg mensen zijn zoals ik die 16mm-films maken. En nog mooi werk ook.
Luister, Kodak, ik ben nog altijd bereid met u te werken en ik geef nog steeds veel geld uit aan u (vergeleken bij mijn op mini-DV draaiende vrienden die me pesten met mijn loyaliteit en financiële dwaasheid). Als ik voor de andere filmmakers hier mag spreken, zeg ik: we blijven 16-films maken. We houden van het filmproces en van het gevoel dat we krijgen als we ernaar kijken.
Dit programma van korte films varieert van ontevredenheid tot thuiskomst tot een weemoedig afscheid. Het bestaat uit films waarmee ik me verbonden voel: archiefmateriaal, conceptuele, nostalgische, spionage-, reis- tot handgemaakte films. Het zit er allemaal in. Ik wou dat u hier ook kon zijn.
We houden contact,
J. Perlin,
Brooklyn, 2006
Speciale dank aan: Ariella Ben-Dov, Pablo De Ocampo, Gertjan Zuilhof en de filmmakers.
In dit verzamelprogramma
-
-
anything else and/or nothing at all
Een film, een compositie voor geluid en voor stemmen, allemaal samengeperst in één werk. -
-
Nostalgia (April 2001 to Present)
‘Het beeld van de wereld dat aan de mensen wordt getoond heeft slechts in de verte iets weg van de realiteit.’ (Noam Chomsky) -
Transcript
Afschrift van een avondje afluisteren in een New-Yorks appartement in oktober 1953, vier maanden na de executie van Julius en Ethel Rosenberg. -
Unzufrieden
Uit een raam van een Berlijns appartement hangt een spandoek met de uitroep: ‘Unzufrieden’. -
I Remember Now, We Never Danced, I Miss You, Good-Bye
Alledaagse beweging, verweven in een dans van herinnering en verlies.
