Kinshasa Palace

In zijn eerdere film Paris: XY speelde regisseur Zeka Laplaine een personage dat Max heette. In Kinshasa Palace zoekt hij naar een personage met dezelfde naam. In werkelijkheid is het zijn broer, met wie hij in Congo is opgegroeid. Deze is, nadat hij zijn kinderen op een station heeft afgezet, spoorloos verdwenen, zonder enige aanwijzing over zijn toekomstige verblijfplaats achter te laten.
De in Parijs wonende Zeka, in de film spelend onder het anagram Kaze, begint een zoektocht die niet alleen de complexe geschiedenis van Congo aan het licht brengt, maar ook een scherp beeld schetst van de ontwrichtende invloed van die geschiedenis op een familie. Verspreid over verschillende continenten werpen de depressieve en getormenteerde blanke vader, zijn op een internaat opgegroeide zus, de kinderen van Max en zijn in Congo achtergebleven eigenzinnige, zwarte moeder een licht op al jaren sluimerende gevoeligheden, die door de verdwijning van Max nu enigszins bespreekbaar worden.
Een brief die voor Max arriveert brengt Kaze uiteindelijk naar Cambodja, waar het er even op lijkt dat hij zijn broer zal vinden. Maar Laplaine speelt een behendig spel met realiteit en fictie. De beelden zijn onopgesmukt, en waar de werkelijkheid eindigt en de enscenering begint, is niet te zeggen. Het is ook niet van belang; Laplaine heeft een filmische vorm gekozen die werkt als een röntgenfoto en meer zichtbaar maakt dan welke waarheidsgetrouwe vertelling dan ook. (SdH)

• 

• 

•