The Fatality

Een genrefilm zoals een horrorfilm moet zijn. Er is een prettig ingewikkeld verhaal dat alleen te volgen is als je accepteert dat er verkeer mogelijk is tussen de wereld van de levenden en de doden. En dat er geesten zijn. Goede en slechte.
De film is een co-productie tussen Taiwan en Thailand en daardoor combineert het ook twee visies op het leven na de dood, of beter: het leven tijdens de dood.
De hoofdpersoon is Ho Shi-rong, een jonge Taiwanese man die met pillen zelfmoord probeert te plegen. Als hij bijkomt, blijkt hij in een ziekenhuis in Thailand te liggen en zien ze hem aan voor een Thaise man. Arsenni is zijn nieuwe naam en als hij van de schrik bekomen is, onderzoekt hij zijn nieuwe identiteit. De oorspronkelijke Arsenni had een bijzondere positie op het stadhuis. Hij stempelde de overlijdensaktes af en besliste daarmee daadwerkelijk over leven en dood. Ho Shi-rong moet noodgedwongen die rol overnemen.
Hier vermengt de film op effectieve wijze de claustrofobie van een kafkaëske bureaucratie met de gelaten Thaise omgang met de dood en de sensatie van Chinese spookverhalen. Uiteraard – het blijft een genrefilm – bestaat er voor Ho Shi-rong toch een uitweg uit zijn onmogelijke positie. Hij is een ander in een wereld die eigenlijk niet meer die van de levenden is.
Een rijkdom aan Chinese genregeesten, verteld met de souplesse van het Thaise commerciële filmmaken. Het beste van twee werelden. (GjZ)

• 

• 

• 

• 

• 

• 

•