De noordelijke kust van Nieuw-Zeeland in de Hokiangaregio vormt het decor voor een verhaal dat zich in een kleine Maorigemeenschap afspeelt. De filmmaakster koos ervoor om te werken met mensen uit die gemeenschap, die dus geen professionele acteurs zijn. Niet alleen hierdoor, maar ook door de ruige locatie, wekt de film een zeer authentieke indruk.
De kleine jongen Kimi Kaneha lijdt sterk onder de dood van zijn tweelingzusje. Eigenlijk accepteert hij haar dood niet. Zo eet hij voor twee – en wordt dus moddervet – om haar geest bij zich te houden. Hij zeult bijna altijd met een kip rond, een van de duizenden uit de familiefokkerij, als een soort knuffeldier. Hij wordt niet erg serieus genomen, maar heeft wellicht toch meer inzicht dan iedereen denkt. Zijn vreemde manier om de dood van zijn zusje te verwerken, zou zomaar eens kunnen werken.
Kimi staat centraal in de film, maar hij is evenzeer een buitenstaander. Uiteindelijk draait het toch om het leven van de volwassenen om hem heen. Zij leiden noodgedwongen een hard en karig leven, waarbij ze elkaar niet ontzien.
Zoals je roadmovies hebt, is dit een film die op zijn plaats blijft. Op diezelfde winderige plek met diezelfde bijzondere mensen.
De overigens zeer betrokken filmmaakster heeft geen Maori-achtergrond, maar mede-scenarioschrijfster Briar Grace-Smith wel (zij is van Ngapuhi-afkomst). Samen ontwikkelden ze het verhaal tijdens een Sundanceworkshop en ook aan het Amsterdamse Binger Filmlab. (GjZ)
Film details
- Productielanden
- Duitsland, Nieuw-Zeeland
- Jaar
- 2009
- Festivaleditie
- IFFR 2009
- Lengte
- 86'
- Medium/Formaat
- 35mm
