Unspoken

Unspoken is een karakterstudie van weinig woorden – of beter: van heel veel onuitgesproken woorden – over het onvermogen tot communicatie van de ouders van een dochter die vijf jaar geleden spoorloos verdween.
De moeder, neergezet door de van opgekropte emoties bijna uit haar vel knappende Emmanuelle Devos, ziet in de metro regelmatig een meisje dat wel iets weg heeft van haar dochter. En de van zelfkwelling wegterende vader, gespeeld door Bruno Todeschini, krijgt mysterieuze telefoontjes die mogelijk in de richting van het meisje wijzen. Totdat ook de vader/echtgenoot spoorloos verdwijnt. Vanaf die dag is de moeder/echtgenote dubbel alleen, hetgeen in bepaald opzicht minder eenzaam lijkt.
Fien Troch (1978, België) debuteerde in 2005 als speelfilmregisseur met het meermalen bekroonde Een ander zijn geluk. Haar tweede lange film gaat over de verwerking van een verlies dat eigenlijk niet verwerkt kan worden, omdat er geen zekerheid bestaat over de aard van het verlies. Daarbij gaat het niet over de ontsluiering van het lot van de dochter, maar over de vraag wat zoiets doet met de achtergeblevenen, die na zoveel jaar te maken krijgen met een omgeving die verwacht dat het verwerkingsproces zo langzamerhand is afgerond. Deze onderhuidse spanning snijdt als een scalpel door de ziel, niet in de laatste plaats door het oogstrelende spel met scherptediepte van cameraman Frank Van den Eeden. (GT)