Nicolas is een jonge Georgische filmmaker wiens poëzie door de Sovjet-censuur slecht wordt begrepen. Zijn film – een fragment ervan komt uit Iosseliani’s eigen vroege werk – gaat in de ban en Nicolas vertrekt naar Parijs. Maar of zijn artistieke vrijheid daar zoveel groter is valt nog te bezien. Eigenlijk is er weinig veranderd sinds zijn kindertijd, toen Nicolas het avontuur van het fotograferen ontdekte, om vervolgens van de volwassenen op zijn kop te krijgen.
Typisch Iosseliani zijn de lichtvoetige ironische observaties, de melancholieke toon en de poëtische invallen. Zelfs een meermin behoort tot de mogelijkheden. Vooral in het begin roept Chantrapas de sfeer op van de eerste Georgische films van deze cineast, die net als Nicolas naar Frankrijk trok. Autobiografisch wil hij het echter niet noemen, al was het maar omdat hij meer geluk heeft gehad dan Nicolas. De titel is een verbastering van het Franse ‘zingt niet’, dat een Russisch woord werd voor nietsnut of buitenstaander.
Film details
- Productielanden
- Frankrijk, Georgië
- Jaar
- 2010
- Festivaleditie
- IFFR 2011
- Lengte
- 122'
- Medium/Formaat
- 35mm
