El niño de la luna

Dankzij het succes/de beruchtheid van Tras el cristal wist Villaronga het budget bij elkaar te krijgen voor een veel ambitieuzer project: El niño de la luna – zijn enige fantasie-essay. De film, een visueel weelderig sprookje voor verlichte en ruimdenkende volwassenen, voert een jongetje met blauwe ogen en paranormale gaven ten tonele. Andere ingrediënten van het verhaal: een geheime sekte van fascistische occultisten in een griezelige villa, en een tocht van zelfverwezenlijking naar een Afrika dat een erg realistisch en concreet, maar ook mythisch gedachtenlandschap vormt.
Maar net zo goed kun je stellen dat El niño de la luna een verbazingwekkende en verontrustende mix is van de Amerikaanse Marvel Comics uit de jaren ’50 (o.m. X-Men) en het werk van de Britse occultist en satanist Aleister Crowley uit het begin van de vorige eeuw. Sterker: de titel is ontleend aan Crowley’s roman Moonchild uit 1917.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

•