‘Situatie normaal’, roept brandwachter Nihat vrijwel dagelijks door zijn walkietalkie. Daarmee geeft hij aan: de bossen rond zijn uitkijktoren staan niet in brand. Maar eigenlijk staat er heel veel in brand in deze aanklacht tegen het conservatieve, patriarchale Turkije.
Pelin Esmer verpakt haar felle maatschappijkritiek niet in een schreeuwerig of nadrukkelijk statement. Ze kiest voor een subtiele en diepgravende karakterstudie. Via het persoonlijke drama van Nihat en Seher komen haar thema’s des te krachtiger voor het voetlicht.
Nihat is een man met een schuldcomplex. Hij verloor zijn vrouw en dochtertje bij een auto-ongeluk. De jonge vrouw Seher draagt een schandaal met zich mee; zij krijgt ongewenst een baby. Ze hebben zich beiden teruggetrokken in hun schuilplaats (hij in de toren, zij in een kelder), maar dan beslist het lot dat hun wegen elkaar kruisen. Er ontstaat een voorzichtige toenadering. Weg van de bewoonde wereld, in de mistige bossen, blijken ze als geen ander in staat elkaar te helpen.
Dat Esmer eerder twee documentaires maakte, is te zien aan haar directe, eerlijke stijl. Ze maakt niets mooier dan het is. Die directheid staat in schril contrast tot het grote zwijgen in Sehers familie. De doofpot is springlevend – niet alleen bij de autoritaire mannen, ook bij hun onderdanige vrouwen. Maar achter de muren, daar doet het pijn, zo legt Esmer in deze krachtige film bloot.
Film details
- Productielanden
- Duitsland, Frankrijk, Turkije
- Jaar
- 2012
- Festivaleditie
- IFFR 2013
- Lengte
- 96'
- Medium/Formaat
- DCP
