Bewaren, dat is één manier van leven. Een huis vol spullen: van reserveknoopjes, kanten trouwhandschoentjes en albums vol sigarenbandjes tot, in het geval van regisseur en producent Digna Sinke (After the Tone, IFFR 2014), mappen vol correspondentie en filmscripts. Tomeloze, jeugdige bravoure, alles opgeborgen, maar tastbaar aanwezig. Is dit hoe te herinneren en dus hoe te leven?
Een laptop en o ja, een paspoort. Meer aardse bezittingen heeft de digital nomad niet nodig. Want werken – en dus leven! – kan overal: bij voorkeur met je voeten in de Balinese branding. Fotografeer je dierbaarste herinneringen en geniet van het nu. Want is leven niet vooral naar de toekomst gericht?
Met haar kenmerkende vindingrijke vragen, observaties en lichte humor reist Sinke eerst door haar eigen en daarna door een universeel heden en verleden. Van haar eigen bureauladen, via een Zeeuwse zolder en een Romeins paleis naar tropische oorden. Elke wending zet aan tot reflectie: waarom bewaren we en hoe herinneren we?
Film details
- Productieland
- Nederland
- Jaar
- 2018
- Festivaleditie
- IFFR 2018
- Lengte
- 90'
- Medium/Formaat
- DCP
