Jia Zhangke wordt veelal beschouwd als de aanvoerder van de ‘zesde generatie’, een groep Chinese filmmakers die sinds begin jaren negentig buiten het door de staat gereguleerde studiosysteem om en vaak met een kritische blik naar de razendsnelle industrialisering van China kijken. Wat door anderen als collateral damage wordt beschouwd – de gedwongen ontruiming van dorpen voor de bouw van een dam, de steeds ingrijpendere emotionele onthechting tussen familieleden – is voor Jia de bron van zijn verhalen. Je zou het een alternatieve geschiedenis van China kunnen noemen.
Regisseur, scenarioschrijver en producent Jia (1970, China) groeide op in Fenyang in de Chinese provincie Shanxi. Nadat hij in 1997 de filmacademie in Beijing voltooide, realiseerde hij zich dat er geen films bestonden over het rurale leven waarin hij opgroeide. Veel van zijn films zoeken hun verhalen dan ook buiten de metropolen van Hong Kong en Shanghai. Met zijn speelfilmdebuut Pickpocket (1998) viel hij direct wereldwijd in de prijzen. De esthetische gestrengheid uit vroege films als Platform (2000) en Unknown Pleasures (2002), met lange, statische shots en personages steevast in een groter kader geplaatst, heeft hij in meer recente films als A Touch of Sin (2013) en nu Ash Is Purest White losgelaten. De verhaallijnen zijn dramatischer, de verhouding tussen camera en personages intiemer. In deze masterclass vertelt hij over zijn werkwijze en gaat dieper hij in op Ash is Purest White, zijn meest omvangrijke en prijzige film tot nu toe.
