Debbie Harry en Amanda Kramer zijn twee beeldenstormers: visionaire kunstenaars met een unieke esthetiek en carrières in zowel film als muziek.
Harry begon haar muzikale carrière eind jaren 60 en brak halverwege de jaren 70 door als zangeres van de new wave-band Blondie. In 1981 begon ze aan een solocarrière. Ze speelde in veel films en televisieprojecten van regisseurs als David Cronenberg, Amos Poe, John Waters en Isabel Coixet.
Kramer trad op met verschillende alternatieve bands en maakte vier soloalbums. Ze is al sinds 2002 de toetsenist van The Psychedelic Furs. Haar debuutfim was Ladyworld (2018). Haar films Please Baby Please (2022) en Give Me Pity! (2022) beleefden hun wereldpremière op IFFR 2022 als onderdeel van het programma Focus: Amanda Kramer.
Harry en Kramer praten over hun carrière en de muziek- en filmindustrie, en gaan dieper in op de veranderingen in de undergroundscene in de afgelopen 50 jaar. Ze besteden ook ruim aandacht aan de centrale thema’s in So Unreal – Kramers eerste documentaire, met Harry als verteller, die is geselecteerd voor IFFR 2024: de wereld van de cyberspacecinema, of de relatie tussen film en de angst voor technologie in de samenleving.
