De charmante kostuumfilm Twittering Soul van de Litouwse kunstenaar Deimantas Narkevičius speelt zich af in de negentiende eeuw, maar de geest van de twintigste eeuw is altijd dreigend aanwezig. Het is de begintijd van de auto, de luchtvaart, de psychoanalyse en, natuurlijk, de cinema. Een bosrijk dorpje in Zuid-Litouwen slaat de historische omwentelingen onaangedaan gade en bereidt zich voor op de dag des oordeels.
Twee vrouwen praten over het hiernamaals, een rondreizende muzikant ziet vreemde gebeurtenissen op zijn reis, er doen verhalen de ronde over groeiende stenen die door de lucht zweven, een groepje feeën is ijverig aan het weven in een hut, een leenheer broedt op een optisch instrument en zijn dochter wordt gewaarschuwd voor de heksen in een nabijgelegen boom. De aard van deze gebeurtenissen en het verband ertussen blijft vaag; net als op Bruegels schilderij Nederlandse Spreekwoorden smeedt de film ze tot een weelderig, mystiek en landelijk geheel met een onmiskenbaar premoderne kijk op het leven en het hiernamaals.
Narkevičius put vrijelijk uit Litouwse volksliedjes, bijgeloof, gezegden, gebeden en spellen, en creëert zo een werk waarin werkelijkheid, fantasie, dromen en visioenen door elkaar lopen. Met een schilderachtig oog voor licht is Twittering Soul een film die zowel naar het verleden als de toekomst kijkt, vertoond in stereoscopisch 3D.